ئازار

هۆنراوه‌ی : فه‌ره‌یدون موشیری

نازانم و

-ئه‌مه‌ش مایه‌ی ئه‌شکه‌نجه‌یه‌کی سه‌ختمه‌-

که‌ بۆ مرۆڤ، ئه‌م دانایه‌،

په‌یامبه‌ره‌

له‌ هه‌وڵیدا:

-که‌ له‌راده‌ی موعجیزه‌شی ره‌ت کردووه‌-

که‌چی په‌یی به‌ موعجیزه‌ی خۆشه‌ویستی نه‌بردووه‌،

له‌به‌ر چییه‌؟

***

له‌به‌ر چییه‌

که‌ هێشتاکه‌

میهره‌بانیی نه‌ناسیوه‌؟

وه‌ نازانێ له‌توێی زه‌رده‌خه‌نه‌یه‌کدا

چ شتگه‌لی سه‌رسورَهێنه‌ر شاراوه‌یه‌!

***

من لام وایه‌، له‌م دنیایه‌

چاک بوون –به‌ خوا- له‌ گشت شتێ ئاسانتره‌

وه‌ ناشزانم،

بۆچی مرۆڤ،

به‌م راده‌یه‌

له‌گه‌لڕ چاکی

بێگانه‌یه‌.

ئه‌مه‌ش مایه‌ی ئه‌شکه‌نجه‌یه‌کی سه‌ختمه‌!

***

زمانی نیگا

هۆنراوه‌ی هوشه‌نگ ئیبتیهاج(سایه‌)

که‌س په‌ی نابا به‌م سه‌رگوروشته‌ی نێوانی من و تۆیه‌

هه‌تا گۆڕینه‌وه‌ی نیگا نامه‌کانی من و تۆیه‌

گوێم لێ بگره‌ به‌ لێوانی خامۆشه‌وه‌ بۆت ده‌دوێم

وه‌ڵامم ده‌ به‌و نیگایه‌ی که‌ زمانی من و تۆیه‌

سه‌رده‌مێکه‌ که‌س ناوداری رێگه‌ی ئه‌وینی نه‌دیوه‌

وا ئێستاکه‌ چاوی جیهان چاوه‌ڕوانی من و تۆیه‌

گه‌رچی هیچ که‌س به‌ خه‌ڵوه‌تی رازی دڵمان په‌یی نه‌برد

له‌ گشت لایه‌ باس له‌ ئه‌وینی په‌نهانی من و تۆیه‌

وه‌ک به‌هاری دڵ و گیان به‌، وه‌کو خه‌زان به‌ ئه‌گینا

چه‌ند زۆره‌ باخ و به‌هاری که‌ خه‌زانی من و تۆیه‌

ئه‌م هه‌موو داستانی فیرده‌وس و ئاره‌زووی به‌هه‌شتانه‌

باس و خواس و خه‌یاڵێکی ئه‌م جیهانی من و تۆیه‌

با نه‌خشی ئێمه‌ نه‌کێشن له‌ سه‌ر ده‌روازه‌ی ئه‌قڵدا

له‌ هه‌رکوێ نامه‌یی ئه‌شقه‌ ناونیشانی من و تۆیه‌

سایه‌! شه‌وقی مانگ و هه‌تاو له‌ ئاته‌شکه‌ده‌ی مه‌وه‌یه‌

وای له‌م ئاگره‌ گڕاوه‌ی که‌ له‌ گیانی من و تۆیه‌!

1998

*****