یاْس
چە گردبادى
مارا بە گردش وامیدارد
بى انکە حتی
کورەراهى درپیش باشد.
شبحوار درتاریکى
مثل سایە فانوسى
آویزان درمعـرض باد
میلرزیم و پنداشتی
شتابان،
بە پیش!
سکون عفریتی است ترسناک
گامهای ما گریزان
سوار بر اسب امید
بە پیش
زیر باران
زیر افتاب سوزان.
اما دریغ
شبح سفیدی بیش نیشت
کە مارا
از سکونی بە سکون دیگر میخواند.
پنداشتیم هر گامی
آیندەیست جدا
کە در ان
چراغ نو میسوزد و
هزاری دیگر ماخواند
ولی افسوس
گردبادی بیش نیشت
کە مارا بە گردش وامیدارد
بی انکە حتی
کورەراهی درپیش باشد
******
ناصح قرةداغى، مازندران 1373
Nasih Othman ------- د. ناصح قهرهداغى 