خوایە کاتی لەدایک بوون
هیچ مناڵێ
بێ حاڵ نەبێ
هیچ دایکێ،
نە پڕووکێ!
هیچ باوکێ،
خەمی تێکردنی سکی کۆرپەی تازەی داینەگرێ!
خوایە هیچ دەمێکی ساوا
لە شیری دایەی کەم نەبێ
خوایە هیچ دڵێکی بەبە
دوچاری دەرد و خەم نەبێ
خوایە سفرەی هەموو ماڵێ
پڕ خۆراک بێ!
دایە و بابەی گشت مناڵێ
لە وەزعی سبەی بێباک بێ!
گوێی خوای شەڕ کەڕ!
خویە ئاشتی
لە ماڵان و لە کۆڵان و
لەشاران و لە وڵاتان
بەرقەرار بێ
دەربەدەری خەونەکانی هیچ مناڵێ
ناکام نەکا!
هەموو ساڵێ
دایە و بابە خزم و دۆستان
بووکە شووشە و دیاری جوان جوان
بۆ مناڵانی چاوگەشی
تەندروست و
گوێڕایەڵی شیرین زمان،
پێشکەش بکەن
لەگەڵیانا پێبکەنن،
مناڵانی هەموو جیهان.
***
1994
Nasih Othman ------- د. ناصح قهرهداغى 